تا حالا اين سوال براتون پيش نيومده كه چرا در كشور ما افراد مشهور و سرشناس در حوزه هاي مختلف علمي، فرهنگي، هنري، سياسي و ... درست بعد از مرگشون شناخته ميشند ؟
كساني كه مردم عادي تا قبل از اين اونها را نميشناختند ولي درست بعد از مرگ توسط رسانه هاي گروهي به مردم معرفي ميشند . از زندگي و آثارشون و ... برنامه ميسازند .
به فكر ساختن مقبره هاي در خور شَان براي اين افراد ميوفتند .
درست بعد از مرگشون از اونها تجليل ميشه و ... .
گاهي وقتها اين تجليلها و يادآوري ها در تلويزيون سالها ادامه داره طوري كه ميگيم كاش زنده بود و ميديد.
به نظر شما بي توجهي به چنين شخصيتهايي در دوران حيات، و تجليل و قدر شناسي بعد از مرگ يك نوع مرده پرستي نيست ؟
البته مرده پرستي انواع و اقسامي داره .
ايراني ها هم كه مشهور به مرده پرستي اند .
مخالف اين قدرشناسي هاي بعد از مرگ نيستم .
ولي چرا وقتي فوت يكي از اين شخصيتها در اخبار به اطلاع عموم ميرسه خيلي از مردم اونها رو نميشناسند و درست بعد از مرگ شروع به معرفي و ساخت برنامه هاي تلويزيوني درباره ي اين افراد ميشه ؟
