ايميلي برام اومده بود تحت عنوان " مضرات نوشابه " .خيلي جالب بود . احتمالا براي شما هم چنين ايميلي اومده يا شايدم جاي ديگه اي اين مطلب رو خونده باشيد . اين مطلب رو براي كساني گذاشتم كه هنوز چنين ايميلي دريافت نكردند و جاي ديگه اي هم چنين مطلبي نخوندند و همچنان به طور افراطي علاقه مند به مصرف نوشابه هستند .
اين مطلب را تا آخر بخوانيد به شما قول ميدهم دیگر از نوشابه استفاده نخواهيد کرد !!
10 دقيقه بعد از مصرف نوشابه : 10 قاشق چايخوري شکر وارد بدنتان ميشود. ميدانيد چرا با وجود خوردن اين حجم شکر دچار استفراغ نميشويد؟ چون اسيد فسفريک، طعم آن را کمي ميگيرد و شيرينياش را خنثي ميکند.
20 دقيقه بعد: قند خونتان بالا ميرود و منجر به ترشح ناگهاني و يکجاي انسولين ميشود. کبدتان شروع ميکند به تبديل قند به چربي تا قند خون، بيشتر از اين بالا نرود.
40 دقيقه بعد : حالا ديگر جذب کافئين کامل شده؛ مردمک چشمهايتان گشاد ميشود، فشار خونتان بالا ميرود و در پاسخ به اين حالت، کبدتان قند را به داخل جريان خون رها ميکند. گيرندههاي آدنوزين مغز حالا بلوک ميشوند تا از احساس خوابآلودگي جلوگيري کنند.
45 دقيقه بعد : ترشح دوپامين افزايش پيدا ميکند و مراکز خاصي در مغز، که حالت سرخوشي ايجاد ميکنند، تحريک ميشوند. اين همان مکانيسمي است که در مصرف هروئين منجر به ايجاد سرخوشي ميشود.
بعد از 60 دقيقه : اسيد فسفريک موجود در نوشابه، داخل روده کوچک، به کلسيم، منيزيم و روي (Zn) ميچسبد. متابوليسم بدن افزايش پيدا ميکند. ميزان بالاي قند خون و شيرين کننده هاي مصنوعي، دفع هرچه بيشتر کلسيم را از طريق ادرار باعث ميشوند.
مدتي بعد : کافئين در نقش يک داروي مدر (ادرارآور) وارد عمل ميشود. حالا ديگر کلسيم و منيزيم و روي که قرار بود جذب بدن شود، بيش از پيش از طريق ادرار دفع ميشود و به همراه آن مقادير زيادي آب، سديم و ديگر الکتروليتها نيز از دست ميرود.
سرانجام : کمکم آن غوغايي که در بدنتان ايجاد شده بود؛ فروکش ميکند و نوبت به افت قند ميرسد. در اين مرحله يا خيلي حساس و تحريکپذير ميشويد يا خيلي کرخت و بيحال. حالا ديگر تمام آن آبي را که از طريق نوشابه وارد بدن خود کرده بوديد، دفع کرده ايد؛ آبي که ميشد به جاي اسيد و کافئين و شکر، حاوي مواد مفيدي براي بدنتان باشد. تا چند ساعت بعد اثر کافئين هم از بين ميرود و شما هوس يک نوشابه ديگر ميکنيد.
باز هم نوشابه ميخوريد؟
